Αίθρα Λυκουρέζου: «Θα ήθελα να είναι εδώ η μητέρα μου να δει τη μεταμόρφωσή μου»

Αίθρα Λυκουρέζου: «Θα ήθελα να είναι εδώ η μητέρα μου να δει τη μεταμόρφωσή μου»

«Η μάνα είναι μάνα. Σε όποια ηλικία και να τη χάσεις, είναι μάνα».

Η Μαρία-Ελένη Λυκουρέζου, η οποία πρόσφατα άλλαξε το όνομά της σε Αίθρα Λυκουρέζου, ήταν καλεσμένη στην εκπομπή «Fay’s time», όπου μίλησε για την προσωπική της μεταμόρφωση, τις σκοτεινές περιόδους της ζωής της, αλλά και την απώλεια της μητέρας της, Ζωής Λάσκαρη.

«Στα τελευταία επτά χρόνια, από τότε που “έφυγε” η μητέρα μου, ο τίτλος που θα έβαζα, είναι “μεταμόρφωση”, “μεταμόρφωση σε όλα τα επίπεδα”. Θα ήθελα να είναι εδώ να έχει δει αυτή τη μεταμόρφωση. Θα το ήθελα πάρα πολύ. Αν και νιώθω ότι είναι παντού, πολλές φορές κάνω την κίνηση να την πάρω τηλέφωνο για να της πω τι έχει γίνει, τι έχω κάνει. Η μάνα είναι μάνα. Σε όποια ηλικία και να τη χάσεις, είναι μάνα. Σου λείπει. Δεν γίνεται να μη σου λείψει. Από την άλλη, οι απώλειες μάς δυναμώνουν. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στη ζωή αν δεν πονέσουμε, αν δεν πάθουμε.

Έχω αλλάξει πολλά πράγματα τα τελευταία χρόνια και έχω πάρει πολλή δύναμη από τον πόνο της απώλειας, πάρα πολλή δύναμη. Πάρα πολύ πόνο, αλλά και πάρα πολλή δύναμη.

Το δυσκολότερο κομμάτι που περνάς είναι ο πόνος και πρέπει να τον αντιμετωπίσεις μόνος σου, γιατί στον πόνο, στα σκοτάδια σου, στη ουσία δεν υπάρχει κανείς δίπλα σου. Και χωρίς κάποια ουσία, να μην πάρεις χάπι, να μην πιεις αλκοόλ, να μην πέσεις στο φαγητό, να είσαι σε ένα δωμάτιο κλεισμένος με κλειστά όλα και να πιέζεσαι, να πονάς, αλλά να το βιώνεις, να μην πας στην εύκολη λύση. Αυτό πλέον έχει γίνει βίωμά μου, έτσι ξεπερνάω πλέον τις καταστάσεις, έτσι προχωράω, έτσι πάω μπροστά».

Ήταν πολύ σκοτεινή η περίοδος της απώλειας της μαμάς μου. Ήμουν 15 χρονών όταν ξεκίνησα τα ναρκωτικά και σταμάτησα στα 25, έχουν περάσει 21 χρόνια από τότε… Ξαναγεννήθηκα τότε. Πάντα λένε ότι ξαναγεννιέσαι, όταν σταματάς τα ναρκωτικά και ξεκινάς από την ηλικία που τα ξεκίνησες πάλι. Σε αυτά τα 21 χρόνια συνέβησαν διάφορα πράγματα, η απώλεια της μάνας μου ήταν ένα από αυτά και θα μπορούσα να έχω πέσει πάλι στα ναρκωτικά ή το αλκοόλ για να το ξεπεράσω. Ήταν ένα τεστ για μένα αυτό. Το πέρασα μόνη μου με νερό, χωρίς να πέσω στο φαγητό, τα χάπια. Ούτε στην κηδεία πήρα κάτι. Δεν το είχα ανάγκη, αλλά πονάει περισσότερο. Όταν όμως το ξεπεράσεις, νιώθεις πιο δυνατός. Είμαι άλλος άνθρωπος. Όλοι μεγαλώνοντας αλλάζουμε, αν δεν αλλάξουμε είναι θάνατος, είναι ζωτικής σημασίας η εξέλιξη και η αλλαγή», ανέφερε.

 

ΚΛΕΙΣΙΜΟ